Σήμερα το πρωί διάβαζα εφημερίδες.
Σε κάποιο σημείο στην Ελευθεροτυπία διάβασα για το πρώτο πράγμα που έκανε ο Β. Βενιζέλος όταν επισκέφθηκε τον τόπο καταγωγής του. Πήγε στην Εκκλησία και άναψε κεράκι, περιεργάστηκε το ιερό και άλλα παρόμοια κατανυκτικά και ευλαβικά. Περισσότερο συγκεκριμένα, η εφημερίδα αναφέρει τα εξής:
“Αναψε κερί στο Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου, όπου ήταν εφημέριος ο παππούς του, ο παπα-Βαγγέλης, μπήκε στο Ιερό του Ναού, όπου ντυνόταν παπαδάκι και έπαιρνε χούφτα τις ευλογιές, περιεργάστηκε το ψαλτήρι από όπου κατέβαζε στοίβα τα εκκλησιαστικά βιβλία, κατηφόρησε στο σπίτι του παππού του, ανέβηκε μέχρι τον ενετικό πύργο, χτισμένο το 1200 μ.Χ. στην κορυφή του χωριού.
«Είναι τιμή μας που είσαι εδώ κοντά μας, μετά από τόσα χρόνια» τον καλωσόρισε ο Παναγιώτης Σέγκος, κάτοικος Τραχηλίου. «Σε θυμόμαστε μικρό να κρατάς θυμιατήρι και να ντύνεσαι παπαδάκι.» “
Κατά διαβολική σύμπτωση, το άρθρο του Γ. Πρετεντέρη στο σημερινό Βήμα κάνει μία σύγκριση ανάμεση στην διαδικασία εκλογής προέδρου στο ΠαΣοΚ και την επερχόμενη ανάδειξη Αρχιεπισκόπου στην Εκκλησία. Αναφέρει μεταξύ άλλων:
“… σε αντίθεση με τους ΠαΣοΚους, οι ιεράρχες δείχνουν να ξέρουν τι ψάχνουν: έναν προκαθήμενο διαφορετικό από τον προηγούμενο.
[...]
Οι Άγιοι Πατέρες δείχνουν να αντιλαμβάνονται αυτό που αδυνατεί να κατανοήσει το ΠαΣοΚ: ότι κάθε διαδοχή εμπεριέχει ταυτοχρόνως και στοιχεία ρήξης και λογική συνέχεια και η επιτυχής διαδοχή κρίνεται από την ικανότητα να αφομοιώσει και τα δύο. Αυτό ακριβώς που δεν κατάφερε να κάνει ο Γ. Παπανδρέου, μετά το 2004.
[...]
Θα μου πείτε βεβαίως ότι η Εκκλησία της Ελλάδος έχει μακρά πείρα διαδόχων, μεγαλύτερη από το ΠαΣοΚ. Και αντιλαμβάνεται ότι ο διάδοχος πρέπει να είναι συμπληρωματικός του προκατόχου του.”
Και τότε ξαφνικά μου έκανε click!
ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ ΓΙΑ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ!
Ο βενιζελος και καθε οπορτουνιστης αρριβιστας , ελλειψει πολιτικων επιχειρηματων προσκολαται στην παναρχαια τακτικη του δογματισμου για να επιβαλει α πριορι το προφιλ του σαν μεσσια του πασοκ σε ενα λαο που 200 ολοκληρα χρονια , μετα την επανασταση της απελευθερωσης του απο την δυναστεια του Σουλτανου , λογω κακης παιδειας , για την οποια κυριοι υπευθυνοι στη Χωρα μας ειναι οι περι το Βενιζελο, ακομα πιστευει οτι ο κληρος διατηρησε το Εθνος και οχι η αννομη συμμαχια του με την αυλη του δυναστη ….
Πιο δεξιοι απο τον δεξιοτερο Λεπεν στη Γαλλια , κατηγορουν τον Παπανδρεου γιατι εβαλε υποψηφια για την υπερνομαρχια μια μουσουλμανα , στεροντας της το δικαωμα εστω και μετα απο 200 χρονια αυτοι και οι ομοθρησκοι της , να αισθανονται Ελληνες ενω γεννηθηκε και ζει και εργαζεται στην Χωρα μας…Οι ανθρωποι αυτοι ειναι επικινδυνοι για την Ευρωπη , οχι μονο για την Ελλαδα !
Αυτό είναι ένα εξαιρετικό παράδειγμα του γιατί ο Γ. Παπανδρέου είναι τόσο διαφορετικός από όλους του άλλους πολιτικούς, και ιδιαίτερα από τον αντίπαλό του για την προεδρία. Έκανε μία κίνηση με την υποψηφιότητα Καραχασάν, πού στην χώρα μας μόνο πολιτικό κόστος θα μπορούσε να έχει. Όμως ήταν μία βαθιά δημοκρατική και πραγματικά προοδευτική επιλογή. Ήταν κάτι στο οποίο πίστευε. Ενώ ο αντίπαλός του πάντα προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα σε πράγματα ασυμβίβαστα για να μπορεί ανά πάσα στιγμή να προσαρμόζεται και να αποφεύγει το παραμικρό κόστος…